هذانِ خَصْمانِ اين دو گروه دشمنان اخْتَصَمُوا جنگ كردند و جدال نمودند فِي رَبِّهِمْ در دين پروردگار خود از ابو ذر غفارى رض منقول است كه سوگند مىخورم به خداى كه اين آيت در شان شش كس است كه در روز بدر سبقت كردند به مبادرت از جانب كفّار عتبه و شيبه و وليد لعنهم اللّه و از طرف مؤمنان حمزه رض و على رض و عبيده رض و در تبيان از مرتضى على رض نقل كرده كه نزلت الآية فى مبادرتنا الكفار يوم بدر و در وسيط آورده كه فرق خمسه مذكوره يعنى يهود و صابيان و نصارى و مجوسى و مشركان يك گروه خصمند و مؤمنان على حده گروهى و اين دو خصم پيوسته در ذات و صفات خداى تعالى جنگ مىكنند فَالَّذِينَ كَفَرُوا پس آنان كه نگرويدند يعنى كافران قُطِّعَتْ لَهُمْ ببرند براى ايشان به مقدار جثه ايشان ثِيابٌ مِنْ نارٍ جامها از آتش كه جسد ايشان را فراگيرد چون احاطه جامه بتن يُصَبُّ ريخته مىشود مِنْ فَوْقِ رُؤُسِهِمُ از زبر سرهاى ايشان يعنى بريزند بر سر ايشان الْحَمِيمُ آب گرم كه از غايت حرارت يُصْهَرُ بِهِ گداخته شود به آن ما فِي بُطُونِهِمْ آنچه در شكمهاى ايشان باشد از امعاء و احشاء وَ الْجُلُودُ و بگدازد پوستهاى ايشان يعنى اثر آن حرارت به ظاهر و باطن ايشان برسد وَ لَهُمْ و مر معذبان را مَقامِعُ گرزها باشد در دست زبانيه مِنْ حَدِيدٍ از آهن كُلَّما أَرادُوا هرگاه كه كفّار خواهند أَنْ يَخْرُجُوا مِنْها آنكه بيرون آيند از آتش مِنْ غَمٍّ از جهت غمى كه ايشان را دريافته باشد أُعِيدُوا بازگردانيده شوند بدان گرزها فِيها در دوزخ يعنى چون به كناره دوزخ رسيده بخروج نزديك شوند زبانيه گرز بر سر ايشان مىزنند و بازمىگردانند به دركات و مىگويند وَ ذُوقُوا و بچشيد عَذابَ الْحَرِيقِ عذاب آتش سوزنده إِنَّ اللَّهَ بتحقيق كه خداى تعالى يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا درآرد آنان را كه گرويدند به خداى و رسول وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ و كردند عملهاى شايسته جَنَّاتٍ تَجْرِي در بوستانها كه مىرود مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ از زير مساكن و قصور آن جوئيها يُحَلَّوْنَ آراسته گردانند و پيرايه بندند ايشان را فِيها در بهشت مِنْ أَساوِرَ به دستوانها مِنْ ذَهَبٍ از زر وَ لُؤْلُؤاً و بيارايند بمرواريد وَ لِباسُهُمْ فِيها و جامه‌هائى كه پوشند ايشان در بهشت حَرِيرٌ ابريشم خالص است و در حديث آمده كه هر كه حرير پوشد در دنيا نپوشند آن را در آخرت مراد مردان امت‌اند كه لبس حرير بر ايشان حرام است .